چگونه در زمان سفر کنیم

بعد چهارم که از نوآوری های نظریه ی نسبیته یکی از غیر قابل درک ترین بخش های اون هم هست که البته باز هم نسبت به نظریات کوانتومی یک چیز خیلی خیلی قابل درکه. یه راه جالب برای این که این بعد رو درک کنین رو پایین اوردم که احتمالا خیلی از شماها بدونید ولی خوندنش ضرری نداره: از بعد صفرم شروع می کنیم. این بعد یک نقطه است. حالا اگه این نقطه رو بکشیم طوری که به یه خط تبدیل بشه به بعد یکم رسیدیم.برای بعد دوم باید یه خط به خطی که حالا داریم عمود کنیم.شکل که الان داریم یک مربع دو بعدیه. مثل دو مورد قبلی برای بعد سوم هم یه خط باید به این دوتا خط عمود کنیم که به یه مکعب سه بعدی می رسیم. خوب تا حالا که کار خاصی نکردیم جز این که یه جسم سه بعدی به وجود اوردیم. می رسیم به قسمت اصلی . فرض می کنیم این جسم سه بعدی که در اختیار داریم یه کره هست . حالا چه خطی بر این سه بعد یا سطح دایره عموده؟ درسته شعاع دایره.این خط همون بعد چهارم یا بعد زمانه حالا می رسیم به بحث جالبه سفر در زمان. اگه جهان خودمون رو مثل این کره که مثل بادکنک در حال بادشدن هستش در نظر بگیریم ، ما روی پوسته و سطح اون زندگی می کنیم که شعاع کره که همون زمان هستش مثل پیاز لایه لایه هست. اگه ما بتونیم توی شعاع دایره پیش بریم انگار در زمان حرکت کردیم و هر چه جلو تر بریم به لحظه ی پیدایش جهان نزدیکتر می شیم. البته این لایه های زمانی بین هر دو لحظه از زمان بی نهایت هست چون زمان یک کمیت پیوسته است. البته تا حالا که این جوری بوده. شاید تا چند سال بعد معلوم بشه زمان هم مثل نور یه کمیت کوانتومیه. آیا زمان نیز میتواند به عقب یا جلو برود؟ زمان در نزدیکی اجسام بزرگتر و چگالتر کند تر پیش میرود. اگر در نزدیکی احرام مصر بایستید زمان نسبت به مکان هایی دیگر کند تر پیش میرود! پس آیا زمان نیز میتواند به گذشته برگردد؟آیا میتوانیم به آینده سفر کنیم؟ دانشمندان ناسا اعلام کردند برای اولین بار توانسته اند به شواهد مستقیمی مبنی بر تأثیر گذاری اجسام مدور مانند زمین بر بافت فضا- زمان پیرامون خود دست پیدا کنند. این دانشمندان با اندازه گیری انجام شده توانسته اند انحنای ناشی از کشیده شدن بافت فضا توسط چرخش زمین را اندازه گیری کنند و نتیجه آن نظریه نسبیت عام انشتین را تأیید می کند. کبار دیگر نظریه انیشتین اثبات شد. دانشمندان در واشنگتن گفتند ماهواره هایی که به میزان کمی از مدار خود خارج شده اند نشان می دهند که زمین با چرخش خود بر بافت فضا- زمان تأثیر می گذارد. آنها گفتند این اولین بار است که بطور مستقیم این موضوع اندازه گیری شده است و یک جنبه بسیار مهم نظریه نسبیت عام آلبرت انیشتین را اثبات می کند. بنا به این نظریه گردش محوری اجسام در « بافت » تشکیل شده از سه بعد فضا و بعد چهارم زمان , انحنا به وجود می آورد. مایکل سالامون فیزیک دان ناسا در واشنگتن گفت با گردش زمین به دور خود در واقع بافت فضا- زمان را به سمت خود می کشد. هر چه به زمین نزدیکتر می شویم این انحنا بیشتر می شود. سالامون در مصاحبه تلفنی به خبرنگاران گفت « انحنای فضا- زمان تا کنون هرگز بصورت مستقیم مشاهده نشده بود. اگر شما در نزدیکی سیاره مشتری قرار بگیرید در صورتی کهاز ساعت شما یک ساعت بگذرد برای کسی که روی زمین است همان دوساعت میگذرد. اگر ما طبق نظریه نسبیت عام انیشتن زمان را نیز مانند بعدی از فضا و به عنوان بعد چهارم در نظر بگیریم اجسام چگالتر و سنگینتر زمان را تحت تاثیر قرار میدهندو آن را کند میکنند. « این اولین بار است که شواهد مستقیمی در مورد ایجاد انحنا در بافت فضا- زمان در اثر اجسام مدور بدست می آید.» اگر شما در نزدیکی سیاره ی مشتری قرار بگیرید هر ساعت برای شما دوساعت برای زمینیان میگذرد. با این حساب نتیجه میگیریم که سفر در زمان امکان پذیر است و تنها باید صبر کنیم تا تکنولوژی آن را بدست بیاوریم.